بهار آمد نظر بر سبزه و گل میتوان کردن

من مِراں بَن گِراں بے ترا گُلزمین من مِراں بُن گِراں من نباں بے ترا من مِرا گُلزمین دل نہ بیت گُلزمین در نئیت اِے نَپس بے ترا گُلزمین من مِراں بُن گِراں ساہ بَند گوں ترا لیمُران بے ترا بے کرار دل منی ...

کُشتگیں بَچانی داگ ءَ چہ ماساں جَست کَن سُتگگیں باگانی ھال ءَ چہ یاساں جُست کَن تو کہ پہ وشیں کلاتاں نِشتگ ءِ سَر پد نہ ئَے زھریں تیرانی نِشان ءَ سرمچاراں جُست کَن تو مَسیت ءَ کپتگ ءِ گوں ھُدا آں ھلوت ءِ سُتگگیں لوگاں بلوچ ءِ چہ آساں جُست کَن تو پہ مُلا دیم دئے گوشت ءُ پَس ءَ نام ءِ ھُدا ...

نہ لوٹاں کِسر ءُ ماڈی ءَ بھشت ءِ من ءَ اِے گُلزمین ھاک بَس اِنت وتن ماتیں من ءَ اَمباز بہ کنت ءِ وتن ماتیں من ءَ اِے ڈاک بَس اِنت زَری پہ جَنت ءِ ساھِگ ءَ مُلا من ءَ ڈیھہ ئے گُلانی تاک بَس اِنت کجاں ھور ءُ کجاں گلمان مُلا وتی اِے گُلزمین ءِ واک بَس اِنت منی پَجّار منی ماتیں زُبان اِنت کہ ما را وانَگی ماھتاک بَس اِنت زران پہ گُلزمین ءَ رند کُربان من ءَ اِے گُلزمین ھاک بَس اِنت رند بلوچ ...

ساه منی جان ءُ منی ایمان تو اَے وتن ماتیں سروں کُربان تو دل منی بےتو نَساٹی چوں کناں اِے منی زیمیں دل ءِ درمان تو چی کَناں باگ ءُ بھاراں بے تْرا تو گُلستان ءِ منی بوستان تو جی تْرا سجدءَ کَناں ...

بے کــــرارے دل ملارے گُلزمین شانتُل ءِ وشیں ً تـوارے گُلزمین جَنت ءِ باگانی ھال ءَ بیـــــا بگر زیب درایں نوبھـــــــارے گُلزمین میلب ءُ مِسـکانی بوی ھرگْوراں یاسمیـــن ءِ بوی ھارے گُلزمین تُستگیں دل بود کاراِیت دلبرے ھانُل ءِ مُلــــک ءُ دیارے گُلزمین چّم روک اِنت چاردھی ماہ گُشے ...

وتن ماتیں مئے ھُون ءَ ھوار اَنت گل ءَ باغ ءُ بھشت ءُ مئے ڈگار اَنت چہ ھاک ءَ کے وتیگاں بی تران بی وتی ھاک انت وتی کوھ ءُ تلار اَنت بیاں تو گلزمین ءِ یداں ھُشک کن کہ مئے ماتیں وتن چُک ءِ میار ...