در تعریف بوسه

فغان که شرم محبت امان نداد مرا

که بوسه ی بربایم ز آستانه ی دوست

به مستی بی طلب بوس از دهان یار میریزد

تمر چون پخته گردد خودبخود از بار میریزد

تا بوسه ی به من ز لب دلستان رسید

جانم به لب و لب من به جان رسید

گر میسر نبود بوسه زدن یالش را

هر کجا پای نهد بوسه دهم جایش را