سینه

سینه وا کرده چون آن شوخ به بوستان گذرد

بلبل از جان گذرد گـــــــــــــل ز گریبان گذرد

دو پستانش بخــــــــــــــــــوبی بی نظیراند

بساط حسن را دو فـــــــــــــــــــرش میراند

دو پستانش هــــــــــر یکی چون قبه ی نور

حبـــــــــــــــــــــــابی خاسته از عین کافور

بروی سینـــــــــــــــــــه اش سیب دو پاره

عــــــــــــــــــــــــــــــلاج قوت ضعف نظاره

رند بلوچ